Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘poem on life’


gujarati poem

આગમન હતું એમનું ક્ષણિક,
પણ બની રહયું જીવનભરનું સ્મરણ

હાસ્ય હતું કે મોતીની લહેર,
એ સમજવાનું રહી ગયું.

મારી જિંદગીનો એ જવાબ હતો,
પણ સવાલ પુંછવાનું રહી ગયું.

કર્યો હતો પ્રેમ એને,
પણ એકરાર કરવાનું રહી ગયું.

મનમાં વિચારી હતી વાતો ઘણી,
પણ કઈંક કહેવાનું રહી ગયું.

દિદાર એમના કરવામાં,
સમય નક્કી કરવાનું રહી ગયું.

જાણ્યું ઘણું, જણાવ્યું ઘણું,
પણ નામ જ જાણવાનું રહી ગયું.

અને કલ્પના એમની કરવામાં,
મારું આ કાવ્ય અધુરું રહી ગયું….

Gujarati poem on sadness

Read Full Post »


gujrati poem
નથી સમજાતું જીવે કોણ કોની મ્હેરબાની પર!

મહોબત પર જવાની કે મહોબત ખુદ જવાની પર!

હજારો વાર હું માર્યો ગયો છું મ્હેરબાની થી,

ભરોસો કેમ રાખું કોઇની હું મ્હેરબાની પર!

શીખી જા હે મરણ, આવીને મારા મિત્ર પાસેથી,

પ્રહારો થાય છે કેવી અદાથી જિંદગાની પર!

જો ઉર્મિઓ જીવિત છે તો જગત પણ એક દી’જોશે,

બુઢાપામાં જીવનને લાવશું પાછું જવાની પર.

ન તૂટી જાય આ ગરદન નમી આભારના ભારે!

હવે બસ કર, ન કર તું મ્હેરબાની મ્હેરબાની પર.

મરે છે મ્હેરબાની પર તો ‘ઘાયલ’ છે, મરે કોઇ!

જીવ્યો છું ને હજુ જીવીશ હું ના મ્હેરબાની પર…..

Gujarati Poem on ‘your goodness ‘

Read Full Post »



રાત રડતી અને સરે ઝાકળ,
પુષ્પની આંખથી વહે ઝાકળ.
ઘાસને પાપ લાગે નૃસ્પર્શે,
રોજ એ ધોઈને હરે ઝાકળ.
તો ઉષા બળતી હોત ભડકે પણ,
ઠારવા સૂર્યને બળે ઝાકળ.
દર્દ હો કે ખુશી જીવનની હો,
બેયમાં આંખમાં તરે ઝાકળ.
એક સ્થળે ભેજ જો ભીતરનો ઠરે,
એ હવા ! તો જ એ બને ઝાકળ.
બાથમાં આખું નભ સમાવે, ને
પુષ્પના પાંદમાં રહે ઝાકળ.
હું તો શું ? કાવ્ય પણ ભીંજાયા છે,
મન-વિચારોને જો અડે ઝાકળ.

gujarati poem on life

Read Full Post »